smooth

فکر کنم ما آدمهای دنیا یا شاید همه موجودات هستی دوست داریم همه وقایع زندگیمان نرم و روان باشند و تمام تلاش زندگی ما برای همین است، کار می کنیم غذا تهیه میکنیم غذا می پزیم کلاس های مختلف شرکت می کنیم ... یعنی بدون گیر و دست انداز و به نرمی و آسودگی. هر چقدر این نرمش کم شود ما را بیشتر در ناآرامی می اندازد. به نظرم ما آدمها باید با آدمهایی نشست و برخاست کننیم که حداقل تنش را به ما وارد می کنند. نه اینکه احساس کنی بعد از دیدنشان بدن روحی ات پر از میخ و پیچ است و زخم خورده ای.